Szanowny Panie Ministrze! Problematyka zdrowia dzieci i młodzieży to tylko mały element całego zakresu
Szanowny Panie Ministrze! Problematyka zdrowia dzieci i młodzieży to tylko mały element całego zakresu działań, jakimi zajmuje się Pański resort. Dbałość o zdrowie młodego pokolenia jest formą inwestycji, dzięki której można mieć nadzieję, że doczekamy do końca swych dni w pełnym komforcie i w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku. Jako wieloletniego nauczyciela troską napełnia stan zdrowia dzieci i młodzieży szkolnej, w szczególności jakość postawy ciała oraz wszelkich dolegliwości z tym związanych. Niepokojąca jest liczba i wczesny wiek pojawiania się bocznych skrzywień kręgosłupa (skoliozy), które - nieleczone - są przyczyną wielu tragedii.
Jako lekarz wie Pan doskonale, że rozległa choroba była kiedyś mała, i podobnie dzieje się z wadami postawy i skoliozami. Wykrycie ich na pewnym etapie rozwojowym daje szansę wyleczenia.
W kontaktach z koleżankami i kolegami pracującymi z dziećmi i młodzieżą słyszę zarzuty, że pewne objawy dotyczące wad postawy są niezauważane najczęściej z braku kontaktu z personelem medycznym. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zakresu i organizacji profilaktyki opieki zdrowotnej nad dziećmi i młodzieżą (Dz.U. Nr 282, poz. 2814) opisuje szczegółowo zakresy działań dotyczących profilaktyki. Jednak zważywszy na tempo zmian rozwojowych szczególnie w budowie fizycznej, to 3-letni odstęp pomiędzy badaniami bilansowymi jest zbyt długi. Według obowiązującego zapisu badaniami obejmuje się dzieci i młodzież w wieku 6, 10, 12, 13, 16, 19 lat. W okresach pomiędzy tymi badaniami mogą następować poważne zmiany, a niewykrycie ich skutkuje poważnymi problemami w przyszłości. Ograniczanie sprawności fizycznej na tle tych zmian zmniejsza konkurencyjność na rynku pracy, co pociąga za sobą zwiększenie kosztów społecznych. Zapobieganie zaś, a nie leczenie jest o wiele tańsze i skuteczniejsze.
W związku z powyższym chcę wiedzieć:
- Czy Ministerstwo Zdrowia zna liczbę dzieci i młodzieży, u której wykryto wady postawy oraz boczne skrzywienie kręgosłupa?
- Gdzie kierowane są przypadki wykrytych wad postawy - i nie chodzi o przypadki ciężkie, lecz te lżejsze?
- Jakie najczęstsze wady postawy ograniczają możliwość wykonywania/wyboru określonego typu szkoły i zawodu przez młodzież?
- Czy podjęto jakieś działania, np. we współpracy z MEN, w celu ograniczenia skali tego zjawiska, jakim są wady postawy?
Z wyrazami szacunku
Poseł Krzysztof Lipiec
Warszawa, dnia 4 września 2007 r.