Szanowna Pani Minister! Jak wiadomo, w obecnej rzeczywistości wielu polskim rodzinom żyje się bardzo
Szanowna Pani Minister! Jak wiadomo, w obecnej rzeczywistości wielu polskim rodzinom żyje się bardzo trudno. Utrzymujące się wysokie bezrobocie i brak odpowiedniej polityki prospołecznej doprowadziły społeczeństwo do pauperyzacji i dużego rozwarstwienia. Ważnym jest więc, aby podejmować odpowiednie kroki i decyzje dotyczące pomocy osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Niezwykle istotne jest również to, aby pomoc ta docierała do osób rzeczywiście będących w potrzebie, a jej elementy wsparcia psychologicznego, opiekuńczego, czy też ekonomicznego były rozdzielane w sposób sprawiedliwy.
Sprawa, z jaką zwracam się do Pani Minister, dotyczy rent przyznawanych dla członków rodzin, które w wyniku śmiertelnego wypadku utraciły kogoś z bliskich, najczęściej osobę będącą głównym źródłem utrzymania dla pozostałych.
Trudno w tym momencie różnicować osoby, które dotknęła tragedia. Chcę jednak zwrócić uwagę na fakt, że renty rodzinne przyznawane dla osieroconych dzieci po stracie matki i ojca wymagają dogłębnego przeanalizowania. Moje wątpliwości budzi sposób przyznawania tego typu rent, np. jeśli chodzi o zasiłek sierocy aktualnie stanowiący kwotę około 270 zł. Stąd moje pytanie: Czy nie można uprościć systemu przyznawania rent rodzinnych, włączając bezpośrednio do kwoty otrzymanej renty zasiłku sierocego?
To zapewne oszczędziłoby poszkodowanym rodzinom dodatkowych formalności biurokratycznych. Należałoby również zwrócić uwagę na bardziej sprawiedliwy podział kwotowy udzielanych rent rodzinnych i dopasowanie ich sum do rzeczywistości, tak aby zagwarantowana została możliwość rozwoju, zwłaszcza dla dzieci, które utraciły matkę i ojca.
Obecnie wiele wdów i osieroconych dzieci bez dodatkowej pomocy finansowej ze strony dalszej rodziny nie jest w stanie poradzić sobie z problemami dnia codziennego, a z drugiej strony, półsierotom, które utraciły jednego ze swoich rodziców w wyniku znanych i spektakularnych, nagłaśnianych przez media, nieszczęśliwych wypadków (np. wybuchu metanu w kopalni Kalemba w 2006 r. czy wypadku w hali chorzowsko-katowickiej w 2005 r.), państwo polskie i premier przyznali wysokie dożywotnie uposażenia i renty. Czy rzesza wielu innych sierot-dzieci, które utraciły rodziców w równie tragiczny sposób, będzie potraktowana tak szczodrze przez nasze państwo?
Czy w tej materii planuje się wprowadzenie istotniejszych i bardziej sprawiedliwych zmian?
Poseł Marek Kawa
Warszawa, dnia 1 marca 2007 r.