Akcja Wyborcza Solidarność wśród swych obietnic wyborczych na plan pierwszy wysunęła postulat prowadzenia przez
Akcja Wyborcza Solidarność wśród swych obietnic wyborczych na plan pierwszy wysunęła postulat prowadzenia przez państwo kompleksowych działań na rzecz rodziny, jako najistotniejszego podmiotu polityki społecznej państwa. Postulat ten jest oczywiście słuszny, aczkolwiek nie bardzo można dostrzec zaniedbania dotychczasowych koalicji w tej dziedzinie, podobnie jak nie widać do tej pory nowatorskich propozycji koalicji AWS-UW oraz w ogóle szansy na wynalezienie nowego instrumentu tak wąsko pojmowanej polityki społecznej, nie stosowanego dotąd w żadnym z państw sygnatariuszy Europejskiej Karty Społecznej
Pomimo gromkich obietnic nie został do tej pory przedstawiony żaden oficjalny dokument, zawierający przynajmniej założenia postulowanej przez AWS ˝polityki prorodzinnej˝. Publiczne enuncjacje pełnomocnika rządu ds. rodziny wskazują wyraźnie, iż kierunkiem i celem tak pojmowanego fragmentu obszaru polityki społecznej ma być polityka pronatalistyczna państwa, tj. działania promujące ograniczanie aktywności zawodowej kobiet oraz zwiększanie liczby dzieci w rodzinie.
Pytanie o racjonalny program polityki ˝prorodzinnej˝ w tym zwłaszcza kontekście wydaje się nader uzasadnione. Podczas posiedzenia sejmowej Komisji ds. Rodziny w styczniu br. pełnomocnik rządu zaprezentował dokument pt. ˝Prezentacja założeń polityki prorodzinnej˝. W istocie ten 38-stronicowy dokument ˝prezentuje˝ owe założenia jedynie na stronach 35-38. Według autorów tegoż dokumentu założenia owe sprowadzają się do:
1. ˝odejścia od systemu opiekuńczego na rzecz polityki pomocniczości państwa wobec rodziny˝,
2. ˝promowania małych i średnich przedsiębiorstw, w tym przedsiębiorstw rodzinnych˝,
3. ˝przygotowania założeń polityki mieszkaniowej gwarantującej rodzinie warunki do odpowiedniego wypełniania podstawowych funkcji˝.
Pomijając rażącą osobliwość, polegającą na tym, iż jednym z ˝założeń polityki prorodzinnej˝ jest ˝przygotowanie założeń polityki mieszkaniowej˝, należy stwierdzić, iż hasłowe obietnice przedstawicieli rządu są nie tylko niespójne i wyprowadzone z błędnych przesłanek, ale przede wszystkim całkowicie niejasne.
Dostrzegając znaczenie działań państwa na rzecz rodziny, w tym zwłaszcza tych zdefiniowanych ogólnie w art. 16 Europejskiej Karty Społecznej, pytam pana premiera:
1. Kiedy rząd przedstawi kompleksowy program polityki społecznej, w tym tzw. polityki prorodzinnej, i jakie będą jego podstawowe założenia?
2. Do jakich uznanych przez społeczność międzynarodową standardów społecznych - w ocenie rządu - Polska musi się dostosować i w jakim zakresie?
Poseł Krystyna Cencek
Sosnowiec, dnia 25 marca 1998 r.